Bahar geldi, sakura (kiraz) agaclari cicek acti. Onumuzdeki hafta hanami de olacak. Sakuralar altinda piknik ve dogayla ic ice. Tam da benim gibi bahar alerjisi olan birinin istedigi seyler. Ne guzel, etraf cicek tozu, polen ve bilimum tozdan gecilmesin. Ben de hapsirmaktan etrafi gormeye vakit bulamayayim. En sevdigim sey zaten ortalama 1,5 saniye araliklarla hapsirmak.
Tek umudum, havanin nemli olmasi ve tozu tutmasi. Zira 2 sene once, hapsirmaktan yuzum-gozum sis, silmekten burnum kizarmis sekilde Japonya’ya geldigim gun tum belirtler ortadan kaybolmustu. Ki benim gibi piknige bile bu yuzden gitmek istemeyen birisi, dunyanin en yesillikli yerine dusmustu. Kacinilmaz sona hazirdim, fakat beklenen olmadi. Bu bahar da bekleyis icerisindeyim. Bakalim herhangi bir belirti ortaya cikacak mi?
Sakura demisken 1 – 2 de fotograf koyayim. Calistigim lab bulundugum binanin en ust katinda oldugu icin manzaraya hakim. Ne manzara var derseniz cevabim “hic” olur, orasi ayri. Ama en azindan acan sakuralari rahatca gorebiliyorum buradan.
Sakura Agaclari
Ileride “Kirazlar Altinda” ismiyle cekecegim, milleti salya sumuk aglatacagim dizi icin de bir afis fotografi cektim.
Kirazlar Altinda (Episode 1)
Bakmayin acele bir yere yetismem gerekiyormus gibi durduguma. Gerekmiyordu cunku.
Onumuzdeki hafta Hanami’de daha guzel (sanatsal) fotograflar da cekmeyi umuyorum.
