Umi No Hi (海の日) geldi yine. Bu kez onceki ikisi gibi gunluk guneslik degil. Disarisi yagmur kiyamet. Eve tikilip kaldim. Hos, tikilmasam da laba gidecektim zaten. O yuzden pek birsey kaybettim sayilmaz.

Balkondan yandaki insaatta calisanlara bakiyorum. Saganak altinda yeni doneme bina yetistirmeye calisiyorlar.

Ne kadar uğraşmış olsam da bir türlü erken kalkamadım bugün. Zar zor uyanabildikten sonra günlük “uyanma sonrası prosedürleri”ni de uygulayıp kapıda çıkmam 12:30′u bulmuştu. Dışarı çıkarken elini kolunu sallaya sallaya dolaşan Heri’yi görmem ilk etapta çok da garibime gitmemişti. Fakat sonradan, labda olması gerekirken burda ne yaptığı takıldı aklıma. Sordum tabi ki. Bugünün tatil olduğunu öğrenmemse oldukça hoşuma gitti.

Bugün Umi no Hi, yani Marine Day (ya da Maritime Day, ya da Day of the Sea) imiş.

“Umi no Hi”nin kutlanmaya başladığı tarih pek de eski değil. 1995′de tatil olrak kabul edilmiş ve 1996′da ilk kez uygulamaya konmuş. Her yıl Temmuz ayının 3. Pazartesi’si kutlanıyormuş. Bu arada Temmuz’un 3. Pazartesi’sinde olmam beni hayretlere düşürüyor. Vakit ne kadar çabuk geçiyor. Temmuz başlangıcı sanki dün gibi.

Umi no Hi’nin, bir açıdan yaz tatilinin başlangıcını da simgelediği söylenebilir. Çünkü önümüzdeki Cuma günü okullar tatile giriyor. Master ve Doktora öğrencileri tam gaz devam tabi ki.

Biz de işimizi Japon’lar gibi severek ve isteyerek yapsak olaylar çok farklı gelişirdi. Belki de geleceğe ilişkin kaygılarımız bizi soğutuyor hayattan. Bilinmez. O yüzden fazla kurcalamamak gerekir. Sosyologlar ne güne duruyor.